قهر است وقتی که می‌آید. ما را که می‌بیند می‌گوید آشتی‌ست...

 

 آرش شفاعی

بابام دود خاکستری سیگارش را از لای دندانهای زردش بیرون داد...

در طول بیست و هفت سال زندگی، تنهاترین دختری که دیده بود، تصویر خودش توی آینه بود...

س. محمود حسینی زاد

 صندلی خودش زرشکی بود. بقیه هم بیشتر زرشکی. چند تا هم سورمه‌ای بود. همه مخمل. پشت بلند. پانزده تا آن طرف راهرو. شانزده تا این طرف. پانزده تای این طرف روبه‌روی پانزده تای آن طرف  بود...

مهستی محبی

همهمه‌ی آدم‌ها و چمدان‌هایشان. بیرون برف می‌بارد، نرم و بی شتاب. سرم را به دسته‌ی صندلی تکیه داده‌ام و فکر می‌کنم. به آن هشت ساعت لعنتی فکر می‌کنم که باید بگذرند. همسفرانم در سالن‌های وسیع و بی انتها گم شده‌اند. دارند خرید می‌کنند. می‌دانم...

 کاوه فولادی‌نسب

محمود همۀ تنهایی مشترکشان را مشت کرد و گذاشت سر زانوهایش...

فرشته مولوی

از لای درِ نیمه بازِ اتاق کناری، صدای هرسه‌شان می‌آید. بلند بلند حرف می‌زنند و گاهی می‌خندند...

 علی قانع

ششمین باری بود که همدیگر را میدیدیم . هیچوقت مکان از پیش تعیین شده و مشخصی برای قرارهایمان نداشتیم ...

علیرضا محمودی ایرانمهر

سه ساعت قبل از تلفن مادرم در رستورانی که رومیزی‌ و شمع و آباژورهای سرخ داشت شام می‌خوردم، همراه زنی با چشمانی به رنگ دریایی عمیق...

فرشته نوبخت

از لای درِ نیمه بازِ اتاق کناری، صدای هرسه‌شان می‌آید. بلند بلند حرف می‌زنند و گاهی می‌خندند...

بیتا دارابی

ساعت 5 عصر خودش را حلق آویز کرد . ساعت 6 وقتی همسایه با یک نان تازه پشت در رسید و او در را باز نکرد، پیش خودش گفت : " حتما خودش را حلق آویز کرده !

 علی الله سلیمی

صدای پارس"آلابولا" را که شنید نیم خیز شد..